Celsius Dating Podcast #2: Marie-Julie Van Ballaer

Celsius Dating Podcast #2: Marie-Julie Van Ballaer

Transcriptie van de tweede aflevering van de Celsius Dating Podcast met Marie-Julie Van Ballaer, content creator en studente seksuologie.

Transcriptie

Wim: Oké, tweede aflevering van de Celsius dating podcast. Marie-Julie zit hier voor mij, welkom.

Marie-Julie: Dankjewel, dank u. Blij om hier te zijn.

Wim: Marie-Julie, jij bent studente seksuologie en content creator, denk ik dat ik ook wel mag zeggen?

Marie-Julie: Ja, een beetje, een beetje.

Wim: Ik zou zeggen, stel je misschien eens voor aan de mensen.

Marie-Julie: Ja, ik ben dus Marie-Julie, studente seksuologie en ja, zoals je zei ja, ik ben een beetje content creator maar vooral op TikTok, dus niet echt met Instagram bezig. Maar ik deel wel soms mijn content over mijn studies en ik zie ook dat dat aanslaat, dat er eigenlijk veel interesse voor is. Ik krijg ook wel veel — ik zou niet zeggen dagelijks, maar toch wel wekelijks — DM's van mensen over bepaalde vragen enzo, maar ook over de studie, omdat er blijkbaar nog veel mensen niet mee bekend zijn. Ja, mijn interesses gaan echt breed uit. Ik ben echt bezig met mentaal welzijn maar ook lichamelijk welzijn, veel sporten, echt op een Pilates journey...

Wim: Oké.

Marie-Julie: Maar ook veel boeken lezen. Eigenlijk als studente seksuologie ben je constant bezig om jezelf in te werken en boeken te lezen en up-to-date te zijn met alles. Dus ja, zo een beetje constant bezig zijn.

Wim: Oké, en waar ligt de focus dan vooral bij u rond de content creation?

Marie-Julie: De focus vooral... ja, ik ben er gewoon mee begonnen als een leuke app, een beetje op muziekjes dansjes. Allez, als ik nu terugkijk denk ik: "Oh". Maar nu vooral een beetje lifestyle en ook gewoon soms deel ik ook wel content over de examens of over seksuologie. En dan zie ik wel dat dat het meeste aanslaat. Dus daar wil ik mij nu, in de toekomst, wel meer op focussen, want de afgelopen weken is het redelijk kalm geweest. Maar ik heb wel een plan om met mijn TikTok daar verder in te gaan. Dat wel.

Wim: Oké, en wat zijn zo de doelen dat je daarmee hebt?

Marie-Julie: Je ziet veel... er is echt veel communicatie omtrent de menstruele cyclus, alles van hormonen, seksualiteit, intimiteit. En zelfs als studente seksuologie zijnde, zie ik echt dat er veel miscommunicatie is. Mensen volgen één online opleiding en zij zijn 'coach' in iets, terwijl dat dat soms niet wetenschappelijk onderbouwd is of dat ze eigenlijk niet echt specifiek daarvoor opgeleid zijn. Dus ik wil eigenlijk gewoon vraagstukken van mensen online gaan beantwoorden en spreken over moeilijke zaken: intimiteit, relaties, ook de seksuele kant waar veel jongeren maar ook oudere mensen mee kampen. Dat eigenlijk meer bespreekbaar maken en gewoon mijn visie daarop delen. Dus ja, ik heb wel een idee in mijn gedachten hoe ik het ga doen, maar ik weet niet of ik het echt al wil zeggen, voor je het weet gaat iemand hier lopen met mijn idee.

Wim: Je kunt het er altijd uitknippen hè.

Marie-Julie: Ja, dat is waar. Ik wil het "Sexflow with MJ" noemen, dus met Marie-Julie. En vroeger had je in de Joepie de sectie "Sex, Body and Mind"...

Wim: Dat is echt nog van vroeger ja.

Marie-Julie: Zo die dingen. Het idee is dat ik de vragen die ingestuurd zijn ga bespreken op een losse, fun manier. Elke vraag mag gesteld worden, er is echt geen taboe of schaamte. Dus een beetje op de fun way, dat zit nu in mijn hoofd. Maar na de examens. De examens komen eraan en dan...

Wim: Je kan het niet altijd tegelijk doen. Maar klinkt wel interessant ja, een beetje een mix tussen gewoon kijkersvragen en misschien een beetje online praktijkachtig?

Marie-Julie: Ja, eigenlijk zo vragen beantwoorden en mensen helpen, daar ligt de focus op.

Wim: Misschien dan eventjes inzoomen: oké, je studeert seksuologie. Vanwaar de keuze of de interesse?

Marie-Julie: Ja, ik heb eerst mijn masterdiploma criminologie behaald. Maar tijdens mijn stage heb ik samengewerkt met het ZSG, het Zorgcentrum na Seksueel Geweld in Roeselare. En na mijn studies bleek dat je met criminologie zo breed kan gaan... het cliché is "je vindt geen job", maar dat is niet waar, er is teveel aanbod. Maar ik wou toch meer specialiseren omdat ik niet direct ergens mijn interesse in vond. Door die samenwerking met het ZSG merkte ik dat ik daar wel echt een interesse in heb. Ik ben dan gaan kijken wat de opties zijn en toen hoorde ik via iemand: "Ah, maar je kan eigenlijk een master seksuologie bijdoen om dan op lange termijn effectief seksuoloog te worden". En toen dacht ik: "Wow, dat is echt iets voor mij". Ik heb dan het programma en de vakken bekeken en ja, het zat eigenlijk bonk erop. Ik vind het geweldig dat ik die richting heb gedaan. Echt waar, no regrets.

Wim: Oké, en waarom vind je het zo leuk dan?

Marie-Julie: Zoveel nieuwe informatie en eigenlijk het besef hoe belangrijk seksualiteit is in de samenleving en de maatschappij. Want er is altijd zo een taboe rond, maar alles hangt samen. Communicatie is key binnen relaties, maar dat gebruik je overal, ook in je dagelijks leven. De intimiteit... je ziet ook dat veel mensen kampen met seksuele problemen of relatieproblemen, maar daar wordt eigenlijk nooit over gepraat. Er is echt een grote nood aan zorg daarvoor, maar het is een moeilijk topic, een taboe, gevoelig.

Wim: Oké, en wat is zo informatie die je ondertussen hebt geleerd waarvan je dacht: "Ik wist totaal niet dat dat zo in elkaar zat"?

Marie-Julie: Alles over seksualiteit bij ouderen. Wij zijn altijd zo gericht op seksualiteit vanaf, pakweg, 15-16 jaar in het middelbaar, tot het moment dat we denken: "Ah, onze ouders hebben geen seks hoor".

Wim: Dat is wat we allemaal hopen ja.

Marie-Julie: Ja, voilà. Er zijn zoveel oudere mensen die echt nog seksueel actief zijn. Vandaag is nog bevestigd dat 65-plussers gemiddeld één keer in de twee weken seks hebben, en dat gaat door tot 80- of 90-jarigen. Van die dingen dacht ik wel: "Wow, oké". Waar ik ook van verschiet is het dating life van tegenwoordig; dat iedereen echt op datingapps zit. En ook alles rond fertiliteit; dat er echt veel mensen fertiliteitsproblemen hebben. Je kan daar superveel aan doen, het moet geen taboe zijn. Er zijn genoeg oplossingen. Dat zijn de eerste dingen die in me opkomen.

Wim: Dat is al redelijk veel.

Marie-Julie: Ja, dat is al veel.

Wim: Nee, mega nice. En nu heb je de opening voor mij gelaten: je sprak over datingapps "volle bak". Wat is jouw mening in het algemeen over datingapps?

Marie-Julie: Ik vind dat er voordelen aan zijn, sowieso. Het is toegankelijk en drempelverlagend, want mensen zitten in een safe space en kunnen gewoon een sms'je sturen. Je moet niet direct uiten aan de wereld hoe je eruitziet, je kiest je beste foto's. Zeker met de coronaperiode is alles online gegaan. Ik denk dat er toen echt een boom is geweest omdat mensen alleen waren en connectie zochten. Dus er zijn superveel voordelen, maar ik vind persoonlijk dat er ook nadelen zijn. Mensen ervaren een soort prestatiedruk. Ze kunnen niet meer volledig zichzelf zijn omdat ze hun beste beentje moeten voorzetten om gekozen te worden. Zoals ik daarnet ook zei van die Tinder: ja, de beste worden gekozen en worden out binnen Tinder-profielen om matches te hebben. Als je niet genoeg engage of niet genoeg je best doet daarin, ja, dan word je niet gekozen. Dus ja, het is dubbel. Maar ik zie sowieso wel het voordeel ervan in, sowieso.

Wim: Ja, en natuurlijk inderdaad, de mensen die dan niet gekozen worden, dat heeft natuurlijk ook wel een bepaalde impact op het zelfbeeld en hoe mensen daarmee omgaan hè. Ik denk dat dat inderdaad ook wel iets is dat niet te onderschatten valt. Heb je daar in je opleiding toevallig ooit iets van gehoord, van de maatschappelijke impact op het welzijn ofzo van datingapps?

Marie-Julie: Goh, specifiek op datingapps... ja, dat dat wel maatschappelijk veel kan doen. Dat kan echt een taboe en een stigma creëren, waardoor mensen hun zelfbeeld of als ze een laag zelfvertrouwen hebben, nog meer naar beneden wordt getrokken. Maar dan specifiek... van datingapps, ja, heb je de voordelen zoals ik zei, maar ook inderdaad een beetje de nadelen. En nu ook AI, dat dat ook wel kan zorgen voor een negatieve impact, maar ook positieve impact. Zoals ik zei hè, die ChatGPT die gebruikt wordt als datingcoach om te helpen, maar ook het negatieve: er worden filmpjes, video's, berichten, beelden verstuurd die niet in naam zijn van de persoon zelf bijvoorbeeld. Er kan veel vervalst worden, dus zo van die dingen wel.

Wim: Ja, interessant. Je had me vooraf gezegd dat je zelf een relatie hebt, dus je zit niet op een datingapp helaas. Alle harten breken nu van de mannen. Hoe lang heb je al een relatie, als ik mag vragen?

Marie-Julie: Zes jaar lang.

Wim: Oké, dat is al zeer lang. En hoe oud ben je?

Marie-Julie: 26.

Wim: Oké, dus toch al een groot deel van je volwassen leven. En hoe heb je je vriend leren kennen?

Marie-Julie: Ja, hij was eigenlijk al een goeie vriend, eigenlijk een van mijn beste vrienden. En ja, over de jaren heen... ik had eerst in KU Leuven gestudeerd, rechten gedaan, maar dat was niet zo mijn ding. Trauma. Maar dan ben ik veranderd naar criminologie, ook hier aan de UGent. En dan zat ik hier en hij zat ook hier op kot, en zo meer in contact gekomen, zo zijn de gevoelens gegroeid en voilà.

Wim: Oké, dus geen datingapp zelf gebruikt?

Marie-Julie: Nee, sorry, ik ben niet zo'n goede reclame. Maar ik heb een zeer grote vriendinnenbende en die gebruiken dat wel, en verschillende [apps]. Dus ik kan wel via hun perspectief ermee spreken.

Wim: En wat hoor je dan zo over de datingapps uit hun perspectief?

Marie-Julie: Ja, positief ook wel, maar ook wel zo dat ze mensen beginnen herkennen op andere datingapps. Zo van: "Huh, ik was met die persoon bezig en ik kom hem nu hier tegen op een andere app". Zo die dingen wel. Maar sowieso heeft het wel al veel vriendinnen geholpen. Ik weet ook dat er relaties zijn ontstaan op datingapps, dus zowel positief als negatief. Maar het kan ook aan de persoon zelf liggen hè. Sommige mensen zijn keigoed in sturen en communicatie, maar anderen niet zo goed, en dan merk je dat je vriendinnen, als ze dan een berichtje krijgen, dat in de vriendengroep sturen: "Antwoord een keer in mijn plaats!". Dat is zo erg dat de vriendinnen die goed kunnen sturen dan antwoorden.

Wim: Buiten datingapps, hoe denk je dat mensen vandaag de dag dan andere mensen kunnen leren kennen?

Marie-Julie: Sowieso in je close omgeving, vriendengroep enzo. En ik denk ook — maar ik spreek dan meer tussen de 26 en 32 jaar — trouws, grote evenementen, grote feesten. Maar ik denk dat er nu ook veel wordt gedaan... ik denk dat jullie ook onlangs een evenement hebben gehad? Speeddating, blind dating... die evenementen zijn wel echt in de opmars. Dat vind ik sowieso ook iets super positiefs.

Wim: Het is grappig dat je het zegt, want we hebben inderdaad een Celsius speeddate gedaan om de duizendste gebruiker te vieren. Ik vond dat zo'n groot succes dat ik aan het overwegen ben om een hybride model te doen: online dating gecombineerd met speeddating evenementen.

Marie-Julie: Ja, ik had dat gehoord en gezien, en ik vind dat sowieso iets super positiefs. Want mensen zijn soms sterk online maar minder sterk [in het echt]. En bij speeddaten is er minder druk. Je zit twee minuten tegenover elkaar, even een snelle eerste impressie, is het niets, dan schuif je gewoon door. Je leert nieuwe mensen kennen.

Wim: Je had al van Celsius gehoord, vertel eens hoe dat is gekomen?

Marie-Julie: We zaten eigenlijk samen met vriendinnen op een maandagavond en een single vriendin zei: "Ja, mijn mama heeft gezegd dat ik terug moet beginnen daten, en ze had op haar werk gehoord over een datingapp voor mensen met een hoger diploma. Misschien moet je dat eens uitproberen." En ze zei: "Het heet Celsius". En iemand anders zei: "Ah ja, ze zijn in 'De Slimste Mens' geweest". Dus we hebben daarover gebabbeld en we zeiden: "Maak een account aan, je hebt niets te verliezen". En dan de woensdag krijg ik een bericht van u van Celsius, om te vragen of ik te gast wou zijn op de podcast. Ik stuurde in de groep: "Dat meen je niet!" Het was echt puur toeval.

Wim: Ja, langs mijn kant was het ook zo van: ik ben nu in 'De Slimste Mens' geweest, mensen gaan het meer herkennen. En seksuologie is natuurlijk een heel interessant perspectief voor de podcast.

Marie-Julie: Ja, ik zag het bericht en ik dacht de hele tijd: "Ik ken die naam van ergens". En toen zag ik het vorige bericht en dacht ik: "Ja tuurlijk, ik wil erover komen praten vanuit mijn visie".

Wim: Heb je ooit een zotte eerste date meegemaakt?

Marie-Julie: Goh, ik heb erover zitten denken maar eigenlijk niet echt... het is zo lang geleden, zes jaar geleden. Nee, niet echt iets waarvan ik van mijn sokken geblazen was of iets traumatiserends.

Wim: Geen man van 65 die zei dat hij 25 was?

Marie-Julie: Ah zo, nee, maar daar krijg ik wel veel DM's van. Van oudere mannen die zeggen: "Ik wil je 100 euro per week geven" of "Ik wil je geld sturen". Ik kan mijn TikTok opendoen, dat is niet normaal. Of dat we kunnen afspreken voor zoveel euro. Wij lachen daarmee in de vriendengroep. Of dat ze dingen vragen als: "Wil je je sokken opsturen?" of "Foto's van je voeten?". Wie neemt dat nu serieus? Ze sturen dat zo zonder context.

Wim: What the hell. Dat is wel messed up.

Marie-Julie: Ja, blijkbaar... ik heb dat nog al gehoord en dat lijkt me heel vervelend vanuit uw perspectief. Het komt bij berichtverzoeken en ik lach daar gewoon mee. Soms denk ik dat het spam is, maar soms zitten er mensen bij die drie of vier keer sturen en dan denk ik: "Oké, stop, nu is het genoeg". en dan denk ik: "Ja, ik lach er een keer mee en that's it." Maar soms denk ik wel: "Misschien moet ik er een keer op ingaan." Als ik gewoon zeg van: "Ja, stort maar geld op mijn rekening" of ze effectief zouden storten. Maar ik heb het nog nooit gedaan.

Wim: Ik zou het niet doen. Maar ik vind het een beetje choquerend om eerlijk te zijn. Ik kan me dat heel moeilijk voorstellen, omdat ik als man dat niet meemaak op dat vlak. Ik zou dat zelf ook nooit doen.

Marie-Julie: Ja, ik snap de insteek van mensen niet. Zo zonder een "hallo" ofzo, gewoon: "Ah ja, wil je met mij online praten? 100 euro, blablabla." Dan denk ik: "Ja, nee."

Wim: Uiteindelijk komen die vragen neer op een vorm van prostitutie. Dat is toch messed up.

Marie-Julie: Ja, inderdaad. Allez, ik ben daar nu licht over, maar ik denk dat dat gewoon is omdat ik studente seksuologie ben en dat ik dat wel heb gezien in de lessen enzo. Ik kan dat ergens plaatsen. Maar ik denk wel dat dat voor andere mensen, of gewoon mensen online die veel volgers of veel views hebben, echt traumatiserend of lastig kan zijn als iemand je zo echt lastigvalt.

Wim: Ja, inderdaad. En dat is dan weer een nadeel als je dat naar online dating trekt; dat is dan weer de grens over natuurlijk. En dat is ook een van de dingen... want bij online dating heb je over het algemeen heel veel fake profielen. Dat is ook iets wat we met Celsius proberen te doen: omdat iedereen geverifieerd is — iedereen is hoogopgeleid, maar daarnaast moeten mensen hun diploma uploaden — is iedereen ook echt geverifieerd. Dat is ook een probleem dat ik herken, en ik denk ook omdat iedereen geverifieerd is en niet echt anoniem is, dat mensen ook beter gedrag stellen in het algemeen in de chat.

Marie-Julie: Ja, juist. Want inderdaad, als je je diploma erop zet, staat daar je naam en je herkenning op. Ik had daar nog niet bij stilgestaan, maar dat is eigenlijk wel slim.

Wim: Ja, dat is een tweede aspect dat je ook hebt. De naam klopt, de geboortedatum klopt... Er zijn heel veel mannen die per ongeluk hun geboortedatum zo instellen dat ze tien jaar jonger zijn. "Mistypt", zullen we maar even van uitgaan. Maar ik heb het toch al meer dan twintig keer gezien.

Marie-Julie: Oh nee, echt? Maar dat wordt dan besproken of moet ik dat dan...?

Wim: Ik pas dat dan aan. Omdat inderdaad op het diploma de geboortedatum staat. Ik ga dan ook niet vragen: "Ben je het ermee eens?", ik pas dat gewoon aan. Als ze niet akkoord zijn, moeten ze hun account maar verwijderen, maar het gaat geen fake diploma zijn uiteindelijk. Dat is de real deal.

Marie-Julie: Ja, ergens begrijp ik wel dat mensen dat doen omdat ze waarschijnlijk in die pool willen vallen van... Allez, ik kan dat ergens wel begrijpen: mensen die bijvoorbeeld zeer lang hebben gestudeerd en net hun diploma niet hebben behaald, maar die wel denken: "Ik verdien het wel om op die app te zitten." Maar eigenlijk is er geen diploma en het is specifiek daarop gericht, dus ja.

Wim: Je moet ergens de lijn trekken hè. Want inderdaad, er is ook iemand geweest die een puntenbrief had gestuurd maar die dan de thesis niet had gedaan. Ja, thesis niet gedaan is geen diploma.

Marie-Julie: Oh, maar dat vind ik echt zo jammer. Maar ja, het is correct hè. Je moet ergens de lijn trekken. En ik vind dat je daar wel strikt in moet zijn naar je gebruikers toe, dat je echt betrouwbare informatie kunt geven en zeggen van: "Kijk, dit is echt de real deal." Dus sowieso goed dat dat eruit wordt gehaald. Maar wel jammer dat het nog steeds gebeurt.

Wim: Ja, je merkt dat wel regelmatig. Vooral bij de mannen, bij de vrouwen iets minder. Mannen die dan "per ongeluk" een exacte geboortedatum zetten die vijf of soms tien jaar meer naar het heden ligt dan wat het was.

Marie-Julie: Oh, dat is echt extreem. Want allez, als ze dan echt gaan afspreken, dat is echt een no-go. Je ziet dat hè, in persoon. Ik vraag me dan af waarom je dat zou doen, want daar kunnen toch alleen maar negatieve dingen van komen als je daarover liegt. Maar ik moest ook al denken... wat ik wel veel van vriendinnen hoor, is niet de leeftijd, maar de grootte. "Ik ben 1m80" en dan in het echt is dat 5 centimeter kleiner. Daar wordt ook veel over gelogen eigenlijk. Maar dat kun je natuurlijk niet factchecken op voorhand.

Wim: Nee, dat is ook iets wat ik niet doe. Mensen kunnen ook oudere foto's gebruiken, ze kunnen er helemaal anders uitzien... dat ga ik niet checken. Maar het is wel veel dat het diploma enzo gecheckt wordt. Wat vind je daarvan? Want soms hangt er zo'n beetje een controversieel luchtje aan, dat mensen het wat elitair vinden of zelfs discriminerend.

Marie-Julie: Goh, ik wil nu niet grof overkomen, maar ik vind dat ergens hypocriet. Want iedereen heeft een kwaliteitslijstje. Tegenwoordig als je datet, iedereen wil de perfecte man of vrouw. En het moet dat kwaliteit hebben en ze moet daarin geïnteresseerd zijn... Ik vind dat mensen nog verder gaan. Mensen gaan zelfs echt van: "Als zij niet zoveel per maand verdient, is dat al een no-go." Allez, mensen gaan echt tot het extreme. Dus dan denk ik: ja, ergens is dat hypocriet als er veel negatieve feedback op komt, want mensen willen het wel. Mensen willen in dezelfde categorie zoeken. Allez, als je ergens verder hebt gestudeerd, hogeschool of unief, je zit sowieso misschien meer in je vriendenbundel die dat ook allemaal hebben gedaan. Je wilt misschien ook een partner die daar ook in heeft gezeten. Dus ik vind dat niet raar, ik vind dat eigenlijk nog meer een beetje logisch: soort zoekt soort, zeggen ze hè.

Wim: Ja, maar dat is ook zo. Ik heb er ook een marktonderzoek rond gedaan en meer dan de helft van de mensen vindt dat inderdaad belangrijk dat een partner ook gestudeerd heeft. Maar wat het verwijt dat Celsius vaak krijgt is dan van: "Ah ja, het is elitair of het is discriminerend", maar eigenlijk als je erover nadenkt is dat inderdaad niet waar, want zoals je net zelf zegt: mensen hébben gewoon die voorkeur. En dan op een Tinder of een Bumble maak je ook geen kans, het is gewoon niet zichtbaar. En dat is een beetje eigenlijk waar het dan om draait. Ik ben wel blij dat je het zo ziet.

Marie-Julie: Ja, sowieso. Want ik vind... als er andere opties zijn of andere checklists, er kunnen nog wel datingapps misschien ergens anders op focussen. Ik vind dat niet per se discriminerend, dat is gewoon een andere insteek die je doet. En er zijn genoeg mensen die ook die insteek volgen en daar een partner in willen vinden. Dus ik vind dat zeker correct.

Wim: Ja, uiteindelijk kiezen de mensen zelf wat ze belangrijk vinden in een relatie en dat is hun goed recht. Even wachten op de ambulance... (Lawaai van sirene op de achtergrond). Oké, dat knippen we eruit. Maar voor de rest denk ik dat het wel goed loopt. Ik heb je al veel dingen gevraagd eigenlijk hè?

Marie-Julie: Ja, we hebben al veel gepraat.

Wim: Ja, maar dat is keigoed hè. Ik heb ook nog een vraag voor u: je bent zelf studente, je bent niet actief aan het daten met datingapps, maar ik merk persoonlijk wel dat studenten van vandaag... ik ben nu 33 jaar, toen ik student was keken wij wel wat anders naar datingapps dan studenten vandaag. Hoe denk jij dat studenten vandaag naar datingapps kijken?

Marie-Julie: Ik denk studenten van vandaag... er is zoveel keuze. Er is echt zoveel keuze en ik denk echt dat studenten nu gewoon daarnaar kijken als echt een bezigheid. Dat zijn echt zo van: "Ik heb tien minuutjes pauze, ik ga even swipen." En soms heb ik dan het gevoel — maar nu ook kijkend naar mijn eigen vriendinnenbende of gewoon in het ruimere beeld wat we zien in onze lessen — dat er eigenlijk soms teveel keuze is en dat het niet meer wordt gezien als "ik zoek iemand", maar het is een bezigheid geworden. En het is ook jezelf eigenlijk beter voordoen en een grote prestatiedruk ook. Want er is zodanig veel keuze online, iedereen wil de beste zijn, iedereen wil er het beste uitzien, de beste foto's, het beste van zichzelf vermelden... En ik vind de authenticiteit van een persoon verdwijnt een beetje. Door dat er zoveel online is, alle datingapps, zoveel mensen die erop zitten... Ik denk dat dat wel een valkuil is voor de studenten en de mensen in het algemeen vandaag op datingapps: dat ze echt hun authenticiteit daarin kunnen verliezen en zichzelf eigenlijk gewoon niet zijn online daardoor.

Wim: Inderdaad. Het is grappig dat je het zegt, want ik was ook al tot zo'n conclusie gekomen dat er inderdaad wat keuzestress is of gewoon zo'n gigantisch aanbod dat je niet meer weet wat kiezen en dat je inderdaad te kritisch wordt. En dat je eigenlijk ook volledig vergeet dat er een andere persoon aan de achterkant van het profiel zit. Dat merk ik ook wel, en ik probeer met Celsius daar dan wat tegenin te gaan. Dat er limieten zijn op hoe vaak dat je kunt swipen en hoeveel mensen je op een dag kunt liken. Maar ik merk dat sommige mensen het daar totaal niet mee eens zijn. Er was een meisje een paar weken terug en ik vond dat heel extreem.

Marie-Julie: Oké.

Wim: Die had een account gemaakt, was gevalideerd... en dat was een tijdje terug toen we nog niet zo heel veel gebruikers hadden, dus ik hield alles wel in het oog: wanneer komen er mensen bij, wanneer vertrekken ze? En zij had na twintig minuten al gevraagd: "Delete mijn account alstublieft."

Marie-Julie: Oei, ja. Dat is bizar.

Wim: Ik dacht: ik ga eens kijken bij de statistieken of de app gecrasht is ofzo. Want ja, als de app gecrasht is of ze een slechte technische ervaring had, dan snap ik dat ze vertrekt. Maar er was niets aan de hand, alles was stabiel. En toen ben ik dus gaan kijken: ze had er 25 swipes doorheen gejaagd in een paar minuten tijd. Ze zat aan een gemiddelde van 360 milliseconden per swipe.

Marie-Julie: Wow!

Wim: Dat is dus quasi drie per seconde. En hup, allemaal naar links. "Nee, f dit, ik ben weg, delete mijn account." Toen dacht ik wel: "Wow, dat is wel heel extreem."

Marie-Julie: Ja, dat bedoel ik hè. Er is echt teveel keuze en mensen hebben tegenwoordig een waslijst aan eisen. Zo gaat niemand iets vinden. Het is erg om te zeggen, maar dat hebben wij ook echt gezien in de lessen: er is teveel datingkeuze online. Mensen moeten meer stilstaan bij het feit dat het niet alleen die ene foto is. Mensen swipen tegenwoordig alleen op foto's: ze zien de eerste foto en het is direct "nee".

Wim: Inderdaad.

Marie-Julie: Terwijl er echt een connectie kan zijn. Het is niet omdat iemand op de eerste foto niet de mooiste persoon is die je op dat moment ziet, dat er niets moois uit kan komen of dat diegene in het echt niet veel mooier is. Bij veel jongens is dat zo: foto's online zijn soms minder mooi dan in het echt.

Wim: Ik kan daar voor mezelf over meespreken.

Marie-Julie: Maar ja, je moet het ergens een kans geven of je gaat geen liefde vinden. Dat is cru gezegd, maar het is wel zo.

Wim: Dat is niet cru gezegd, ik vind dat je daar overschot van gelijk hebt. Maar nu ga ik je een heel moeilijke vraag stellen.

Marie-Julie: Oh nee!

Wim: Hoe denk je dat we dat gaan oplossen?

Marie-Julie: Nu stel je me echt de vraag... Ik vind dat mensen concreet meer zichzelf moeten zijn en minder een waslijstje moeten afvinken. Sta eens stil bij de connecties die je al hebt. Als je met iemand aan het daten bent, maak er werk van. Het heeft geen nut om twee weken lang te chatten op een app: ga kijken of de klik er in het echt ook is. En als je twijfelt: geef het een kans. Wat kan er mislopen? Het is maar een gesprek. Daten en datingapps zijn ook goed om je communicatieskills en dating skills op te bouwen.

Wim: Een goede tip. Maar hoe zet je dat in een app? Dat zijn mijn slapeloze nachten: daar een oplossing voor vinden.

Marie-Julie: Je hebt apps zoals Breeze, waar je samen betaalt om een drankje te gaan drinken. Of je zou een spel kunnen integreren in de datingapp, of een AI-datingcoach die vragen stelt zoals: "Wat vind je nu interessant aan die persoon?" om zo de interactie te stimuleren. Ik ben nu maar gewoon luidop aan het denken, maar ik denk dat er wel insteken zijn. De attitude van mensen is momenteel het probleem.

Wim: Ik heb een app gebouwd die op dit moment ook met swipen werkt, maar ik merk inderdaad dat er iets mag veranderen.

Marie-Julie: Of in plaats van enkel een foto, dat er ook drie woorden of zinnetjes over de persoonlijkheid in beeld komen. Dan heb je direct meer gevoel bij de persoon, want nu is het zo oppervlakkig.

Wim: Dat probeer ik al wat tegen te gaan: bij Celsius neemt de foto maar de helft van het scherm in, zodat je instant de biografie en interesses ziet. Bij andere apps moet je vaak scrollen om dat te zien. Door die extra klik verlies je mensen; je forceert ze bijna om enkel op de eerste foto te swipen.

Marie-Julie: Ik vind dat Celsius sowieso een voorsprong heeft omdat die check van het hoger diploma al gedaan is. Dat is een zorg minder voor de gebruikers. Mensen gaan ervan uit dat iemand met een diploma een bepaalde structuur in het leven heeft en dat je er echt mee kunt praten.

Wim: Absoluut. Ik heb gebruikers geïnterviewd en ze merken dat de kwaliteit van de profielen hoger is. De mannen zeggen bijvoorbeeld: minder "duckface" selfies in de spiegel bij de vrouwen, en de vrouwen zeggen: minder mannen die poseren met vissen.

Marie-Julie: De visfoto, ja!

Wim: Als ik diploma's goedkeur, check ik ook kort of er geen aanstootgevende foto's op staan. Voorkomen is beter dan genezen. Wat denk jij dat de grootste fout is die mannen maken bij het daten?

Marie-Julie: Die prestatiedruk en het macho-gedrag. Ze willen een 'melige' openingszin hebben omdat ze weten dat er concurrentie is en ze de beste willen zijn. Ze denken dat ze indruk moeten maken, maar alles hangt af van communicatie en echt luisteren naar de andere persoon. Dat is key. Je hoeft niet te koop te lopen met waar je iemand mee naartoe gaat nemen; wees gewoon jezelf.

Wim: Goede tip. En bij de dames?

Marie-Julie: Ook daar valt de authenticiteit soms weg. En soms zijn ze té empathisch: ze zijn minder zichzelf omdat ze de ander niet willen kwetsen. Ze overschrijden hun eigen grenzen, bijvoorbeeld bij sexting of wanneer ze eigenlijk geen zin hebben in een date maar toch niet durven afzeggen. Dan houden ze iemand aan het lijntje. Maar ik denk: als het een no-go is, wees dan duidelijk. Zeg gewoon: "Sorry, maar het stopt hier." Geef je grenzen aan.

Wim: Interessant. Ik heb het eens aan een man gevraagd en die zei net het omgekeerde. Maar misschien is dat inderdaad subjectief. ja, ik denk dat dat wel subjectief is. Ik denk sowieso bij beide kanten, man en vrouw online, denk ik dat het allebei voor beide kanten wel kan gaan, denk ik wel. Allee, wel toevallig dat die nu juist omgekeerd zijn.

Wim: Ja, ik denk het hangt er allemaal ook van af hoe dat u... hoe dat uw ervaring is daarop. En ja, mannen en vrouwen hebben gewoon gigantische verschillende ervaringen ook op datingapps, dat is algemeen geweten. Ja, tuurlijk, ja, dat is waar. Ik ben even aan het zien, ik heb u eigenlijk quasi alles gevraagd dat ik wou vragen, zelfs ook spontaan alles gezegd over gelijk dingen waar ge zou willen veranderen aan dating enzo. We zijn al meer dan een half uur bezig, dus ik zou zeggen misschien, oh, we kunnen het afronden, kunnen het natuurlijk nog over andere topics ook hebben, maar hebt ge nog een bepaald advies dat ge de mensen wilt meegeven die kijken naar dit?

Marie-Julie: Goh, misschien ja, wat ik nu zei op het einde, gewoon meer jezelf zijn en echt waar... ja, ik heb zo het gevoel dat er zo allee, wij zien dat ook in de lessen enzo, dat je altijd het beste voor wilt zetten, het beste beentje voorzet, je je altijd beter wilt voordoen of de mooiste foto's en de mooiste dinges ofzo van... allee, vroeger zou je een foto oké gevonden hebben en nu zet je die op een datingapp en denk je: "Oei, zou ik hem wel plaatsen?" Maar eigenlijk minder bij stilstaan en echt meer verbinding zoeken. En minder zien als een bezigheid of als of als een keuze van: "Ah, ik ga er nu een keer," zoals dat ge zei, "20 swipen," maar echt gewoon zien van dat er echt wel een haalbare connectie kan gemaakt worden en meer stilstaan bij de connecties die je hebt. En ook sneller handelen vind ik, ja... dat is nu zeer veel hè, maar zo sneller gewoon niet twee weken laten uitrekken of bijvoorbeeld, ik zeg maar iets, maar met vijf mensen constant online bezig zijn, maar echt gewoon er werk van maken: met wie wil je op date, met wie wil je niet op date, en er niet echt bij stilstaan. En ook gewoon vind ik, wees jezelf en laat je ook niet door de druk van anderen of van vriendinnen daarin meeslepen. Want ik kan wel verstaan als je zo single bent in een grote vriendinnengroep en je bent als enige single, dat er veel zeggen: "Goh, ga een keer op een datingapp" of "Goh, spreek een keer meer af" of... doe gewoon, doe gewoon wat dat jij echt het liefste wilt en wees jezelf. Dan ga je de beste connectie vinden.

Wim: Oké, top. Dat is een mooie, mooie afronding. Heel erg bedankt om hier te zijn vandaag.

Marie-Julie: Ja, ik vond het echt bere-tof! Ja, ik vond het eigenlijk echt, ja serieus! Ik vond het echt leuk voor het gesprek hiervoor, vond het ook interessant.

Wim: Ja, ik ook absoluut. Je bent een heel spontane dame, je kunt het goed uitleggen.

Marie-Julie: Ah ja, oké, merci. Ja, merci.