Celsius Dating Podcast #3: Julie Deberlanger

Celsius Dating Podcast #3: Julie Deberlanger

Transcriptie van de derde aflevering van de Celsius Dating Podcast met Julie Deberlanger, oprichter van Dateable

Transcriptie

Wim: Derde aflevering van de Celsius Dating Podcast, ik heb hier Julie voor mij. Welkom Julie.

Julie: Hallo en dank u.

Wim: Julie, stel u eens voor aan de luisteraars. Wie zijt gij juist?

Julie: Mijn naam is Julie, ik ben 28 jaar. Ik heb rechten gestudeerd en bedrijfseconomie, dus ik zou wel wat in de doelgroep van Celsius kunnen komen, zeg maar. Daarna heb ik eigenlijk altijd tijdens mijn studies Dateable opgericht, een offline datingconcept. Ik ben daar intussen mee gestopt en nu werk ik bij KBC als Business Development Manager voor Kate Coin.

Wim: Hoe was de overstap van onderneemster naar de corporate wereld?

Julie: Pittig en vreemd ook. Als onderneemster hebt ge zoveel vrijheid, ge beslist zelf welke richting ge uitgaat en ge moet niet aan 1001 procedures voldoen vooraleer ge een next move kunt maken. Dat is een grote aanpassing geweest.

Wim: Vertel eens, wat was Dateable juist?

Julie: Dateable is eigenlijk ontstaan uit een negatieve ervaring met online datingapps. Ik had iemand ontmoet die in mijn ogen mijn "dream guy" was. Mijn grootste fout was dat ik te lang met hem heb gechat, waardoor ik al een beeld had gecreëerd in mijn hoofd en verliefd was geworden op een illusie. Die persoon had mij heel hard gekwetst en daardoor dacht ik: ik wil iets op de markt zetten dat richting offline dating gaat.

Wim: Hoe werkte dat concept dan in de praktijk?

Julie: We gingen singles matchen en screenen op basis van interesses en wensen. Daarna nodigden we hen uit voor een exclusief event, zoals een wine tasting, "paint and sip" of samen koken. Het verschilde van speeddating omdat dat vaak heel snel en oppervlakkig is, waar ge letterlijk met een blad voor u de min- en pluspunten van iemand moet opschrijven. Ik wilde echt iets leuks doen zodat het niet puur speeddating was.

Wim: Hoe lang heb je dat gedaan en waarom ben je ermee gestopt?

Julie: Ik heb het een kleine drie jaar gedaan. Vorig jaar ben ik ermee gestopt. De eventsector is financieel en qua arbeid heel zwaar en het is niet schaalbaar. Moest ik het opnieuw doen, zou ik een app willen maken net zoals gij hebt gedaan, maar dan nog steeds met die offline component erin.

Wim: Hoe liep dat op zo'n avond? Komen mensen binnen en is het dan "awkward silence"?

Julie: Sowieso. Tot het moment dat iedereen aanwezig was. Sommige mensen waren er soms al een uur op voorhand terwijl mijn tafel nog niet klaar stond. Meestal waren dat de mannen. Dan komt er ook nog eens volk een halfuur te laat. Maar ik slaagde er wel in om die stilte te breken, vaak met een glaasje bubbels om mensen op hun gemak te stellen.

Wim: Vertel eens over een specifiek event?

Julie: Een van onze leukste events was een wine tasting in een wijngaard. We hadden een hele mooie wijngaard afgehuurd waar mensen konden "slow daten" op hooibalen met een kaarsje erbij. Het was echt prachtig. En dus mensen moesten dan eigenlijk van de ene hooibalk naar de andere en zo hè, elkaar leren kennen één-op-één. Bij sommigen had ik dan zo wat spelletjes gezet of openingszinnen of ik had altijd wel zoiets extra leuks erbij toegevoegd. En dan in het midden van de speeddate zeg maar, riep ik ze aan tafel en dan was het eigenlijk een diner, allemaal samen in die wijngaard aan één lange tafel, zodanig dat dat speeddaten wel zo wat werd onderbroken door gezellig samen aan tafel aansluiten. En dat was echt superleuk. En dan gingen ze terug gaan speeddaten voor de andere helft. En dan op het einde, ja, was er nog een dessert en bla bla. En dan kregen ze ofwel een envelop om te zien met wie dat ge gematcht was, of moesten ze bij mij komen om te zeggen "ah, ik denk dat het die persoon is" en dan ja, hoorde ik alle gossips van de avond of al de juice van de avond van "oh, die zie ik wel zitten" en dan dacht ik van "oei, ja, maar gij zijt niet gematcht met die".

Wim: Dat was dan een envelop zeker? Jammer.

Julie: Ja. Dus dat was altijd wel leuk om te zien van: kunnen ze zelf goed raden wie gematcht is. En uiteraard zijn er heel veel mensen die er boenk op zaten. Uiteraard zijn er ook mensen die daar niet boenk op zaten, maar ja.

Wim: Waren die dan teleurgesteld als dat iemand anders was?

Julie: Die waren teleurgesteld, maar omwille van het feit dat die match reveal maar helemaal op het einde van de avond was, konden de mensen dat echt heel goed plaatsen en was dat ook niet meer het belangrijkste van de avond. En ik wou dat ook zo, want stel u voor dat ik die match reveal op voorhand doe, helemaal in het begin, en die denken al van "oei, mijne match dat is echt mijne match niet", dan ja...

Wim: Is dat vrij awkward.

Julie: Is dat vrij awkward en is dat misschien ook niet meer zo leuk voor uzelf om die avond dan nog verder te spenderen. Zeker niet als ge aan het tafeltje naast u iemand ziet die u wel interesseert en dan denkt ge "ja, maar dat is de match van een ander", dus ik kan daar eigenlijk niet mee babbelen. Dus ik wou geen beperkingen opleggen.

Wim: Oké, wel interessant concept moet ik zeggen. En hoe kwamen ze dan tot bij u? Hoe hebt ge dat in de markt gezet?

Julie: Uh, ja, sowieso social media. Dus Instagram was een hele belangrijke. Heel veel reels gemaakt over de experiences van de events zelf. Uh, dat was een... was heel belangrijk. Ik heb natuurlijk ook wel heel veel geluk gehad dat Wim Slabbinck van Blind Getrouwd, seksuoloog van Blind Getrouwd, dat hij mij heeft willen helpen en dat hij ook wel, ja, die geloofwaardigheid aan het concept... alle, daaraan bijdroeg en dan ook hier en daar de naam Dateable vernoemde. Dus dat was zeker ook handig. En ook heel veel uitgereikt naar mediakanalen en ook op Facebook bepaalde advertenties gedaan en eigenlijk heel veel was ook wel via mond-tot-mondreclame. Dat heb ik ook wel gemerkt. Uh, dus dat was wel goed.

Wim: Ja. En hoe zijt ge dan tot bij die Wim Slabbinck geraakt?

Julie: Uh, via een hele goeie vriend en ondernemerscoach, Tom Van Damme, ik weet niet of dat die naam u iets zegt.

Wim: Direct niet.

Julie: Dat is wel echt een tip die ik aan iedere startende ondernemer wil geven: omring u door heel wat mensen die u kunnen helpen. Bijvoorbeeld Kristof van Start it @KBC, dat is echt ook een grote hulp geweest. Die mensen kennen heel veel mensen en ja... ik had nooit gestaan waar ik toen stond zonder hun. Dus...

Wim: Nee, dat begrijp ik wel want het is inderdaad altijd een soort van marketplace probleem hè, waar dat ge verschillende mensen moet samenbrengen en het is pas dan dat er waarde in zit en voor die cold start heb ik dat ook gemerkt met Celsius, dat is heel erg moeilijk. En bij mij was dat dan ja, in de krant komen gelukkig en dat dat daar redelijk viraal is gegaan daarrond hè, want anders was het ook niet gelukt bij mij. Dus ge moet inderdaad als ge zoiets bouwt een groot ding hebben in het begin om uw eerste mensen erop te krijgen want anders kunt ge eigenlijk heel moeilijk groeien omdat ge die seed users niet hebt. Dus ik volg u daar wel volledig in. En uh, is er een verschil hoe dat de mannen en de vrouwen daarmee omgingen of zich gedroegen of hun mening daarover?

Julie: Uh ja. Nu natuurlijk niet iedere vrouw is hetzelfde en niet iedere man is hetzelfde, dus ik vind dat moeilijk om daar echt helemaal een lijn in te trekken of zo. Uh, maar wat ik wel merkte was dat vrouwen veel kritischer waren en dat ze met een... met een soort van doel naar zo'n event kwamen. Terwijl bij een man was het eerder van "hoe, ga ik doen mee aan zo'n event" en "gaat dat wel iets voor mij zijn" en die zitten nog met veel meer vragen van "is dit wel het concept?" Hè, dat vond ik mij gaan werken terwijl een vrouw was al overtuigd van het concept omdat er een vrouw achter staat, omdat het veilig is en omdat ze niet alleen is ook. Dus bij een man was het dan anders omdat ge meerdere mannen naast mekaar zet en dan zag ik wel soms van "ja oké, dat haantje-de-voorste-gedrag". Ik heb lijk wat schrik van concurrenten of zo. Dus ik merkte wel dat ze anders keken naar het concept maar wel altijd ervoor openstonden allebei, dus daar ben ik ook wel super blij mee. Vrouwen zijn heel kritisch vind ik wel persoonlijk. Kritischer dan mannen. Dat wil niet zeggen dat mannen niet kritisch zijn, maar ze hebben een andere... ze hechten op een andere manier belang aan bepaalde zaken. Uh, en als het een tip mag zijn als ge ooit zou iets doen rond speeddating, ik heb die tip gekregen van Wim Slabbinck waarvoor dat ik heel dankbaar ben, dat is eigenlijk als ze zo speeddaten en ze zitten aan tafeltjes, dan moet ge ervoor zorgen dat de vrouw zich verplaatst van tafel en niet de man, omdat uh als de man zich verplaatst, dan heeft de vrouw voldoende tijd om hem te zien afkomen en om haar idee al te vormen en eigenlijk dat eerste vooroordeel wordt al in één-twee-drie gemaakt en dan kunnen ze daar heel moeilijk nog van los... alle, van losgekoppeld worden. En eigenlijk als een vrouw haar verzet... alle, haar verzet, dan is dat een andere dynamiek en zou ze minder snel haar oordeel maken. Dus...

Wim: Oké, dat is wel interessant ja.

Julie: Ja, dus dat vond ik een hele goeie tip.

Wim: Ja, want ik heb laatst ook een speeddate zelf georganiseerd voor mijn duizendste gebruiker te vieren bij Celsius. En daar was dat nu ook wel zo vanwege de conventie zo wat dat de mannen inderdaad doorschuiven.

Julie: Ja, ik snap het.

Wim: Ik heb dat ook zo gedaan toen. Uh, ja maar dat is wel een goeie want alle ik ben aan het overwegen van dat ook in de toekomst nog een keer te doen zo speeddating omdat dat een heel groot succes was. En dan kan ik daar misschien alle op een bepaald moment ga ik abonnementen moeten verkopen met Celsius en was ik aan het denken van dat misschien daaraan te koppelen dat ge dan elk kwartaal of zo naar een speeddate ook moogt of zo andere zaken. Dus uh wel een goeie tip. Uh, wat is er u vooral bijgebleven van uw Dateable-avontuur? Is er ergens zoiets zots of memorabel gebeurd waarvan dat ge dacht van "dat ga ik nooit meer vergeten"?

Julie: Uh, ik ga eigenlijk nooit meer vergeten dat ik toch een aantal gezinnen heb gecreëerd. Alle, gezinnen... het is veel te zeggen, er zijn waarschijnlijk nog geen kinderen, maar wel mensen van wie dat ik het gevoel heb dat ze voor het leven lang samen gaan zijn. Mensen die gescheiden zijn, die een moeilijke situatie hebben gehad en die dan toch een partner hebben gevonden via Dateable en ja, dat is natuurlijk wel iets dat ge nooit gaat vergeten. Dus dat neem ik wel mee dat ik uit een negatieve ervaring voor mezelf dan toch een impact heb kunnen maken op de maatschappij en allez op een klein aandeel misschien van de maatschappij, maar toch wel.

Wim: Ja, natuurlijk dat telt wel mee hè. Dat is inderdaad wel mooi dat ge het inderdaad zo formuleert want allez dat is denk de mooiste manier om te ondernemen ook hè, iets voor uzelf oplossen of van een bepaalde ervaring van uzelf start. Dus uh nee, super uh supermooi. Uh, hoe denkt gij dat dating aan het evolueren is in de maatschappij? Want ik heb wel zo het gevoel dat er zo wat dingen aan het bewegen zijn maar ik wou eens horen wat dat uw mening daarover is.

Julie: Uh, ja natuurlijk ik ben al een tijdje niet meer zelf op de datingmarkt aan het bewegen zeg maar.

Wim: Oké, daar komen we seffens aan. Ja.

Julie: Inderdaad. Uh, dus allez van de laatste echte trends ben ik zelf misschien te weinig hè op de hoogte of heb ik het zelf te weinig meegemaakt nu de laatste tijd, maar als ik kijk naar mijn vriendinnen die nog single zijn, dan merk ik eigenlijk vooral dat de datingmarkt misschien zelfs nog erger, als ik dat mag zeggen, is geworden dan toen dat ik single was. En wat bedoel ik met erger? Heel veel vluchtigheid en heel veel oppervlakkigheid en weinig belang hechten aan bepaalde banden of relaties of connecties die ge hebt opgebouwd. Heel snel vervangbaar. Dat merkte ik heel neig in mijn single periode op het einde en van vriendinnen hoor ik dat het eigenlijk nog erger is gewoon. Maar mensen blijven ook bewust langer single. En ik snap dat ook. Ik vind dat ook een goeie evolutie dat mensen niet meer zich verplicht voelen en de druk voelen van de maatschappij om met iemand samen te komen. Oké, dat spreekt misschien tegen onze winkel in, maar ik vind dat wel een mooie...

Wim: Tuurlijk, maar ik snap wat dat ge wilt zeggen inderdaad. Maar om daar eventjes op in te pikken, denkt ge dat dat een maatschappelijke evolutie is van zo fast consumerism, de beetje de TikTok mindset van vandaag de dag? Of is het meer gedreven door de apps zelf, dat de apps het zelf wat in de hand hebben gewerkt? Wat denkt ge daarover?

Julie: Ge bedoelt de datingapps?

Wim: Ja, dus dat er wordt soms gezegd dat bijvoorbeeld een Tinder u bewust eigenlijk zo lang mogelijk single houdt en op het platform wilt houden. Maar ja, is natuurlijk ook moeilijk te bewijzen. Maar ik vraag mij soms af, is dat de reden dat de datingapps als platform het wat in de hand hebben gewerkt, zo die meer vluchtigheid? Of is het gewoon een beetje een bredere maatschappelijke evolutie?

Julie: Ja, goeie vraag. Ik denk inderdaad de combinatie van de twee. Ge merkt dat inderdaad dat mensen hun interesse ook op vlak van TikTok, hè, als er zo'n trend passeert, uw interesse is ineens 100, 200, 300 procent richting die specifieke trend voor wat, één à twee weken? En dan is het hup, omdraaien naar een andere trend. En inderdaad, ge kunt dat doortrekken ook naar dating, hè. Je merkt dat heel erg dat ge enorm veel interesse kunt hebben in één iemand en helemaal opgeslorpt kunt worden door met die persoon te daten, met die persoon te sturen en te bellen. En dan op een gegeven moment heb je het gehad en denk je: het is tijd voor iets nieuws. En dan hup, meteen weer de volgende. Dus inderdaad, ik denk dat er iets is dat mensen altijd craven naar het nieuws van het nieuws en het is nooit satisfying genoeg of het is nooit goed genoeg om iets serieus te starten.

Wim: En hoe lossen we dat op? Dat is de moeilijkere, hè.

Julie: Ik denk persoonlijk, en dat is misschien een unpopular opinion, maar dat mensen voldoende negatieve ervaringen moeten hebben gehad en voldoende lows moeten hebben gekend van alle highs die er ook zijn in dating, om dan te beseffen van: oké, maar nu heb ik het ermee gehad en wil ik eigenlijk gewoon warmte, liefde en thuiskomen bij iemand die ik echt heel graag zie en die mij het leven niet moeilijker maakt dan dat het zou moeten zijn. Maar ja, ge moet een bepaalde leeftijd hebben denk ik tot wanneer dat ge op dat punt komt. Dus ja, veel ligt ook bij de mensen zelf en heb je niet altijd in de hand.

Wim: Klopt. Ik had het er straks al eventjes laten vallen... (even wachten tot er lawaai door is)... Ik had het er straks al eventjes laten vallen dat ge niet meer single zijt. Nu breken alle harten natuurlijk nu dat dat statement gemaakt wordt. Hoe lang hebt ge al een relatie?

Julie: Een jaar en een half op dit moment. Ja, dus dat is toch al... toch al efkes.

Wim: En ge hebt die niet leren kennen via Datepauze?

Julie: Nee, onrechtstreeks wel. Wat wil ik daarmee zeggen? We hebben eigenlijk samen gestudeerd. Maar toen was er geen vonk overgeslagen ofzo. Misschien ook wel een leuk topic, maar toen was ik nog heel erg bezig met dromen en met naar buitenland gaan en met heel veel ja, ervaringen opdoen en misschien zit die vrijheid van het singlehood daar ook wel in en nog niet te snel vallen voor de good guy. Eigenlijk zat dat daar ook in. Dus ik denk dat veel vrouwen of meisjes mij wel zullen begrijpen. Dus op die moment zou dat ook nooit gewerkt hebben omdat ik op die moment ook niet de good guy wou in mijn onderbewustzijn. Ge zegt dat altijd tegen uw vriendinnen, maar eigenlijk wou je dat op die moment nog niet omdat je nog te jong zijt. En dan heb ik een paar stories gezet over Datepauze twee jaar geleden omdat ik daar vol mee bezig was. En dan heeft hij gewoon out of the blue, na vijf jaar niks meer van hem gehoord te hebben of hem niet gezien te hebben, heeft hij dan gewoon gereageerd op mijn story van Datepauze om te vragen van: ah, is het nu uw fulltime job? En zo zijn we eigenlijk gewoon terug beginnen babbelen. Dus onrechtstreeks zou ik kunnen zeggen dat dat via Datepauze is geweest. Dus ja.

Wim: Oké, wat leuk. En ge had het er straks ook al efkes laten vallen, ge hebt wel datingapps gebruikt vroeger?

Julie: Zeker. Ja, ik moest ook wel de markt leren kennen, wat dat de concurrenten zijn. Los van marktonderzoek ook zeker en vast, ja, Tinder. Daarmee ben ik begonnen, maar toen bestond Bumble ook nog niet helemaal in het begin. Dus dan was het eerst Tinder, dan overstap naar Bumble en Bumble vond ik al een betere app dan Tinder.

Wim: Waarom vond ge die beter?

Julie: Vrouwvriendelijker, sowieso. En op de een of andere manier vond ik dat het aanbod, om het zo te zeggen, gelijkgestemder was dan Tinder. Dus daarmee dat dat een meer positieve ervaring was. Dus ja, eigenlijk die twee datingapps en dan ook eens speeddate, dat heb ik dan ook gedaan.

Wim: En als ge zo naar een man zijn profiel keek op de datingapps, wat is het eerste waar dat ge naar keek, buiten de foto's natuurlijk?

Julie: Ik heb het wel voor iemand met humor. Dus als er zo'n leuk touch in zijn bio staat dan denk ik van: ah ja, dat kan wel nog interessant zijn. Ik denk dat mannen, om een tip te geven, vissen moeten vermijden.

Wim: Dat is de klassieker, hè?

Julie: Ja, maar toch. Het is een klassieker, maar de fout wordt steeds gemaakt.

Wim: Dat is iets wat ik nooit begrepen heb. Ik heb laatst op Celsius iemand moeten goedkeuren... ik heb er ook twee of drie gehad van de honderden of duizenden zelfs die een diploma hebben opgestuurd... en het was een echt diploma dus ik moest die goedkeuren, maar ik zie ook altijd efkes het profiel kort, zeker dat er geen aanstootgevende foto's tussen zitten. Ik doe gewoon even de sanity check daarvan en ik zag ook een gast volledig met zelfs het hoedje op en zo'n gigantisch dikke vis in zijn handen en ik denk: ja, ik moet dat dan gewoon goedkeuren en ik kan daar voor de rest niks meer doen. Maar dan denk ik toch van: oh nee gast, als ik nu gewoon een bericht kon sturen van: "Misschien zou ge uw visfoto beter weg doen." Maar ik ga dat misschien als een premium feature verpakken later, dating coaching ofzo. Dat is iets wat er nog wel gaat aankomen als ik wat groter ben. Maar nee, ik heb het zelfs op Celsius wel heel weinig procentueel gezien, maar toch, het valt elke foto ineens te veel op.

Julie: Maar toch, het moet ergens wel werken denk ik, want anders blijven ze dat niet doen.

Wim: Dat weet ik niet. Ik denk vooral dat het besef er niet is van hoe raar dat dat overkomt, zeker als dat zo'n felle close-up is en dat ge zo alle delen van het hoofd van die vis ziet. Dat ziet er echt niet smakelijk uit, het is zo'n documentaire die bijna mis aan het gaan is. Oké, dus een beetje humor. Zijn er nog zo bepaalde red flags ofzo, iets wat u altijd opvallen in die profielen als ge die zag?

Julie: Hm ja, natuurlijk als er al letterlijk bij staat dat het gewoon is voor iets... een fling... dan denk ik van: het is niet dat ik daar te preuts voor was of dat ik dat zelf niet per se wou, maar iemand die het al verkondigt vooraleer dat ge elkaar kent, dat vond ik... dat vond ik raar. En dan denk ik van: goh, dan verlies ik mijn interesse ook. Dus ik zou het daar nou niet per se opzetten, terwijl veel vrouwen gaan het omgekeerde zeggen, hè. Veel vrouwen gaan juist willen weten van: is het serieus of is het niet serieus? Dus het is een beetje te zien in welke fase dat ge op dat moment zelf zit. Ik denk dat dat ook wel heel belangrijk is van: denk eens goed na bij uzelf wat dat ge eigenlijk op dit moment wilt. Want veel mensen gaan lijk hals over kop in een datingverhaal om dan toch ineens te zeggen van: oei, ik ben eigenlijk niet klaar voor een relatie. En dan komt dat over als het flauwste excuus ooit, want waarom hebt ge dan zo lang gedate? Dus misschien moet ge dat denkproces, als dat in de mate van het mogelijke kan, zoveel mogelijk op voorhand doen en daar gewoon open over zijn.

Wim: Oké. Ik neem aan dat ge ook wel op dates zijt geweest via de datingapps vroeger?

Julie: Zeker.

Wim: Wat is de zotste eerste date die ge ooit gehad hebt, positief of negatief?

Julie: Goh, moet dat via een datingapp zijn?

Wim: Nee, dat mag ook een algemene eerste date zijn.

Julie: Ja, eigenlijk, allez, de zotste, dat is misschien niet helemaal echt super zot ofzo, maar hetgeen waarvan dat ik wel nog altijd het meest verbaasd ben, is eigenlijk iemand die ik in het echt had leren kennen. Ik werkte in een cafeetje in Gent als student en daar kwam daar altijd iemand en op een gegeven moment vroeg die mij op date en ik dacht van: oké, is goed. En we gingen eerst iets gaan drinken en dan gingen we op restaurant. Nu, ik hoor het u al denken, ik heb deze voorgesteld en ge weet dat ge op een eerste date niet op restaurant moet gaan.

Wim: Of ge moet doen hoe zot dat ge het wilt doen natuurlijk.

Julie: Ja, nee, da's waar, da's waar. Maar bon, het was risky, ik wist dat dat risky ging zijn. Maar dus we zijn iets gaan drinken eerst. En die persoon in kwestie eigenlijk ieder verhaal dat hij begon ging over dat hij heel veel gedronken had op een moment, dat hij heel zat was.

Wim: Wat een goede insteek.

Julie: Ja, dat hij altijd heel zat was, dat hij eigenlijk met zijn vrienden heel veel uitging en dit en dat. En die was ook een paar jaar ouder dan mij en die werkte ook al en dan dacht ik van: hmm, oké, een beetje bizar hè, niet echt mijn cup of tea, iemand die ieder verhaal begint met 'ik was zo wasted' en 'ik was zo zat' en dit en dat. Dus dacht ik van: oké, we maken er gewoon een leuke avond van, de normen en waarden zullen niet helemaal gelijk zijn denk ik.

Wim: En dus zijt gij ook beginnen drinken of?

Julie: Nee, ik had dat wel nog kunnen doen, maar ik heb dat inderdaad niet gedaan. Maar dus ja, dan dacht ik van: we moeten nu eigenlijk wel nog op restaurant terwijl eigenlijk weet je wel soms heel snel er komt iets uit of er gaat niks uit komen. Maar bon, ik vond het ook zo cru om dan te zeggen we gaan niet meer iets gaan eten, dat kreeg ik dan ook niet over mijn hart want an sich was dat wel een vriendelijke gast. Maar dus toen gingen we gaan eten en twee dingen zijn daar gebeurd dat ik dan toch dacht van: oké dit is wel heel fout. Er kwam een tafel met allemaal meisjes binnen, allez er kwam een groep van allemaal meisjes binnen die aan de tafel achter ons gingen komen zitten en eigenlijk vanaf dat moment bestond ik niet meer.

Wim: Oh nee!

Julie: Dat was de hele tijd gewoon door mij heen naar die andere tafel aan het kijken, dacht ik: oké dat is sympathiek. Maar het ergste van al vond ik wel dat hij zei van ja, weer al een verhaal van ja die avond was ik uit en was ik zo wasted en had ik zoveel gedronken maar ja ik ben dan toch in mijn auto gestapt en ik heb een auto-accident veroorzaakt.

Wim: Oh nee.

Julie: Ja, met twee oude mensen die gewond zijn geraakt, maar zegt hij: mijn ouders zijn allebei advocaat, ik heb daar nooit iets van geweten. En dat vond ik zo degoutant en dan denk ik van: wauw, waarom zegt ge dit op een eerste date? En dan weet ik wel nog heel goed dat ik naar het toilet ben gelopen dan omdat ik dan dacht, ik heb dan mijn vriendin gebeld en ik zei van ge moet mij echt komen helpen want dit is echt zo een verschrikkelijke date. En dan ging ze echt doen alsof dat ze ziek was en dan echt lijk in de films.

Wim: Emergency phone call, ja inderdaad.

Julie: Inderdaad. Maar bon, dan dacht ik van nee kom aan Julie, verlaag u niet tot dat niveau, rond dat hier gewoon mooi af. En toen heb ik gezegd na dat etentje van ja ik ga naar huis gaan. En toen vroeg hij wel voor nog eens af te spreken en toen zei ik van we delen niet dezelfde normen en waarden, heb ik gezegd. Dus dat was wel duidelijk genoeg denk ik.

Wim: Ja, oké.

Julie: Dus ja, dat was ik weet niet waarom, misschien was dat stoerdoenerij van langs zijn kant, maar het heeft alleszins niet gepakt.

Wim: Ja, vooral sad, sad verhaaltjes om stoer mee te doen.

Julie: Ja inderdaad, ik vond dat heel raar. Oké, dus dat is eigenlijk wel een worst date, maar nu ben ik eens benieuwd wat gij stel die vragen aan mij: wat is uw worst date ooit?

Wim: De worst, of de worst is misschien veel gezegd, maar ik heb wel een keer een hele gekke date gehad toen dat ik nog in Antwerpen werkte, dat was ook via een datingapp. En dat was een periode dat ik vrij snel probeerde af te spreken altijd omdat ik wou nooit zo een week chatten omdat het gesprek dooft uit of ge weet niet wat te zeggen en...

Julie: Klopt.

Wim: Dus ik probeerde altijd zo binnen de 24 uur of zo al een date te regelen. Sommigen stonden daar niet voor open, maar oké, whatever. Er was een meisje die stond daar wel voor open. Dus dat was in Antwerpen omdat ik daar toen ook werkte, dus ik zat daar dus ook op locatie en af en toe had ik dan zo een date na het werk. En dat was dan ook op een vrijdagavond, ik had dan voorgesteld om iets te gaan drinken en zij stuurt terug van: ah ja maar — dit is echt een crazy verhaal ben ik nu aan het inzien maar ik ga het toch vertellen. Zij stuurt: ja mijn mama die werkt bij toneel en ik heb twee vrijkaarten voor het toneel, anders gaan we naar toneel samen.

Julie: Ah ja.

Wim: Ik ben niet echt een toneelpersoon moet ik eerlijk toegeven, maar ik denk: weet je wat laten we gewoon avontuurlijk zijn, we zullen naar toneel gaan. En die stuurt mij dan zo het uur en het adres door, de locatie en oké dus ik ben dan zo wat aan het plannen van moet ik de bus of de tram ofzo nemen, whatever. Dus ik zoek dat op en ik zie dat dat in het Kindertheater is.

Julie: Oei? Oké.

Wim: In Antwerpen en ik denk het Kindertheater? Ik denk dat is alleen iets vaags. Ik begin zo op te zoeken naar welke show dat er juist was, maar blijkbaar was dat enkel het gebouw, dus daar waren ook volwassenenvoorstellingen zo te zien. Maar ik kijk zo naar die omschrijving van het toneelstuk en dat was ergens iets van een vluchteling uit Zuid-Sudan en zoiets heel abstracts geformuleerd en ik verstond dat maar niet waar dat dat over ging maar ik denk: wel oké whatever we zullen wel zien hoe dat dat loopt. Dus we zijn allebei een beetje te vroeg, daar koffietje gedronken in die cafetaria, een beetje smalltalk maar heel oppervlakkig want er was niet zoveel tijd voordat die voorstelling begon.

Julie: Oké.

Wim: We gaan binnen voor die voorstelling, staat daar ene gast met een trapladder en ik wist al direct van oké dat gaat hier weer zoiets mega abstracts of mega weird worden en dat was het dus ook. En dat heeft uren geduurd, dat was volgens mij toneelstuk van drie uur ofzo.

Julie: Oh nee!

Wim: En dat was één gigantische monoloog van dus een klein manneke dat aan het vluchten was uit Zuid-Sudan, een of ander verschrikkelijk verhaal, totaal niet luchtig. En elke keer dat er zoiets verschrikkelijks gebeurde, gelijk zijn beste vriendje was acht jaar ofzo, was op een landmijn gestapt en die was dood en hij moest die met zijn blote handen begraven en hij begon die elke keer als er zoiets heel traumatisch aan het vertellen was begon die zo heel hysterisch te lachen.

Julie: Maaie.

Wim: Maar ge moet u voorstellen, ge zit daar op first date, ge kunt amper iets zeggen tegen mekaar, dat is super awkward.

Julie: Dat is echt heel awkward.

Wim: En ik zeg tegen haar, ik zeg: was wel redelijk heftig hè dit? En die vond dat zo totaal niet weird ofzo, toen dacht ik van oké dit is wel een beetje een red flag dat gij dit niet super awkward en weird vindt, maar bon. En dan ja, gewoon de tijd zitten uit te wachten maar dat was zoiets abstracts en zoiets vaags. En dan dacht ik van oké whatever misschien wist ze niet dat dat zo ging zijn dus voordeel van de twijfel, gewoon nog zo wat nababbelen in die cafetaria en toen ik begon door te krijgen dat die batshit crazy was. Maar die vertelde echt de meest waanzinnige dingen het een na het ander. En dan begon die op een bepaald moment, vroeg ik van ja woont gij alleen of nog bij uw ouders of weet ik veel, ik was ook iets jonger toen. En dan zegt die zo van ah ja ja ik woon nu bij mijn ouders maar ik ga binnenkort co-housen met mijn beste vriend, ah en die heet ook Wim zegt ze, oh wacht ik ga u een foto van die tonen en dat was echt een man van 65 jaar ofzo hè zoiets. Dat was haar beste vriend en daarmee ging die gaan co-housen.

Julie: Wauw, oei.

Wim: En dat was wel het punt dat ik dacht: oké dit is echt zo weird. En toen ben ik ja, toen was het wel zo wat tijd voor af te ronden maar ik stapte daarna in mijn auto ik denk wat is dat voor een gekke date geweest, dat was zo surrealistisch zo. Zo ja, dat was awkward van begin tot einde en dat was elke keer zo next level, elke keer dat ge denkt van zo we hebben de top bereikt werd het zo nog vreemder.

Julie: Oh nee!

Wim: En dat was ook een hele lange date dus dat is toch wel mijn top vijf deze.

Julie: Snap ik. En hoe hebt ge dat afgerond dan?

Wim: Ja gewoon het was tijd om door te gaan en ik heb gewoon gezegd van ja ik zeg ik denk dat het wel bij één keer blijft ofzo en daar was ze ook wel mee akkoord.

Julie: Ah ja. Maar dat vind ik wel nice dat ge niet zegt: oh superleuk.

Wim: Dat zou ik nooit, ik heb wel een paar keer gehad dat ik het wat open liet en dat ik heb gezegd van ja we zullen wel zien of weet ik veel op dat ge alle twee al diep vanbinnen weet er komt geen tweede. Ik heb ook wel gehad dat het achteraf bleek dat ze wel echt absoluut een tweede date verwachtten en toen dacht ik wel van op welke date zijt gij in godsnaam geweest want dat was echt zo saai. Dat zijn er ook wel een paar geweest, maar voor de rest ja denk ik dat die met het toneel toch wel de zotste was wat ik heb meegemaakt.

Julie: Snap ik. En wat ge doet op een date is ook wel echt eigenlijk heel cruciaal, allez cruciaal is veel gezegd maar ja, een beetje de klassiekers vermijden hè. Ik denk cinema is ook echt niet goed.

Wim: Omdat ge niks kunt zeggen hè, dat is het probleem hè. Als ge niet kunt babbelen dan is het gewoon awkward silence inderdaad, zo opgeleide awkward silence inderdaad.

Julie: Ja klopt. Nu pas op soms vond ik dat nu wel ook nog wel leuk, maar dan probeerde ik het wel te koppelen aan eerst iets te gaan eten of eerst iets te gaan drinken dat ge wel nog goed kon babbelen op voorhand. En dan zo een scary movie gaan zien ofzo, dat is wel nog allez dat vond ik dan wel nog tof.

Wim: Ja.

Julie: Ge kunt dat wel combineren met iets met een moment waar ge wel goed kon babbelen denk ik.

Wim: Oké. Uhm, gij hebt ooit zelf ook speeddating, effectief speeddating gedaan vertelde gij daarstraks. Hoe waren die ervaringen daaromtrent?

Julie: Oei oei, komt er iets goeds?

Wim: Nee.

Julie: Ik heb dat gedaan met een vriendin toen en we kwamen binnen... Dat was ook misschien wel wat een verouderde organisatie denk ik, ik weet ook oprecht de naam efkes niet meer. Maar dat was hier in het Gentse en we werden verwacht in een bepaald café. En natuurlijk vanaf moment dat ge eigenlijk binnenkomt in dat café ja dan begint ge al meteen rond te kijken van wat voor type mensen gaan hier aanwezig zijn vanavond. Ja, op 't eerste gezicht voelt ge ook wel al de vibe ook. Allez, toch wel iets oudere mannen. Dat was eigenlijk tussen de 20 en de 30. Maar als ge, ik denk dat ik 22 was denk ik, en dan kom je samen met iemand van 30, dus dat is wel, allez...

Wim: Ja, dat is een verschil.

Julie: Dat is wel een verschil. Op die leeftijd vind ik dat toch een groot verschil. Maar we waren heel open-minded en we dachten we gaan ook gewoon fun hebben. Omdat ik dat ook deed met mijn vriendin, hè, was dat wel lachen en ging dat wel sowieso een leuke avond zijn. Maar het viel wel op voorhand eigenlijk op dat er veel meer mannen waren dan dat er vrouwen waren. Dus die mannen moesten eigenlijk elkaar zo wat afwisselen. Er stonden wel altijd zo'n drie mannen zaten op de bank bij wijze van spreken om dan elkaar af te, af te lossen. En dan ja was dat met zo'n gong of ik weet niet hoe dat ik dat moet noemen, dat er iemand op sloeg om dan over te stappen naar de volgende. Maar ik vond dat wel heel kort. Ik denk, ik geloof daar nu wel niet echt in. Speeddaten is misschien wel goed om veel mensen te kunnen zien op een korte tijd, maar het is veel te kort om echt te weten van: zit er nu een basis in of is er hier gewoon al een klik? Dat lijkt mij echt heel moeilijk om dat op vijf minuten te weten. Ik zou op z'n minst een kwartier geven aan de mensen om echt deftig te babbelen. En ook geen papier geven persoonlijk om daarop de evaluatie te zetten. Dat zou ik ook niet doen. Ik zou eerder zo wat ook maken dat er iets te doen is. Als het echt awkward is, dan op z'n minst een kaartje hebben om naar te grijpen met een vraag op ofzo. Dus zo zou ik dat aanpakken.

Wim: Geen vervolgdates uit gekomen?

Julie: Oh nee, nee. Er was hier iemand, er was echt iemand bij die was eigenlijk al 31 en dat was maar tot 30, dus die mocht daar niet zijn. En die had hem volgens mij ingeschreven in al die speeddate events. En die kwam voor mij zitten en hij zegt: "Hallo, mijn naam is Kurt, ik ben 31 jaar, wilt gij dan naar mijn gemeente verhuizen?" Dat zei hij letterlijk. Dat was zijn openingszin. "Zie gij het zitten om naar mijn gemeente te verhuizen?" Ik dacht van: gij komt hier wel niet zomaar uw vrouw oppikken, een contractje sluiten en naar huis gaan. Dat was echt supervreemd. Dus ja, toen waren vijf minuten vrij lang.

Wim: Dat kan ik me voorstellen.

Julie: Ja ja ja, oh man, dat was echt een rare, een rare type.

Wim: Ik heb ook een paar speeddates gedaan, er was altijd inderdaad één persoon... Maar het was, het was grappig, want ik heb dat drie of vier keer gedaan. Het was altijd één persoon, oftewel bij de mannen oftewel bij de vrouwen, die super awkward was, maar het ding is: na 10 minuten weet iedereen wie dat dat is.

Julie: Ja ja ja, inderdaad, dat klopt wel.

Wim: Ah zo.

Julie: Ja, maar allez ik snap het concept hè, en ik vind het concept an sich wel goed, maar ik denk dat er zo nog een extra touch mag zijn, zo iets romantischer mag worden gemaakt of misschien een bepaalde screening toch al op voorhand ofzo. Want er bestaan nu wel al wat speeddate concepten en dan denk ik van: misschien moeten we een keer kijken naar iets dat anders is en nog wat die extra feeling geeft.

Wim: Oké. En welke tips zou ge aan mannen geven rond dating in het algemeen?

Julie: Ehm, ik merkte heel vaak, en ik hoorde ook heel vaak dat mannen, maar misschien ook vrouwen hè, want ik heb ook enkel zo wat perspectief van mezelf en van mijn vriendinnen en wat dat ik ook heb gezien in Dateable, is dat er toch wel, ik zal misschien gewoon niet zeggen dat het één geslacht is die dat doet, maar dat mensen veel te weinig vragen stellen. Dat valt mij zo'n eigen op dat ge op een date gaat en dat ge eigenlijk continu over uzelf babbelt en niet door hebt van: "Ah ik moet hier toch ook wel wat interesse tonen of ik moet hier toch ook wel wat vragen stellen." Dat is echt de key ingredient voor een goeie date, dat is gewoon dingen te weten komen van de ander en dat de ander voelt van: "Oké amai die was wel oprecht geïnteresseerd in mij." En dat merkte ik bij heel veel dates dat dat niet aanwezig was, terwijl dat eigenlijk een basiselement is hè.

Wim: Ja.

Julie: Dus die tip zou ik zeker alvast willen geven. Misschien nog niet te snel uw oordeel vellen ook denk ik. Ik denk eerste date zijn mensen ook heel nerveus en sommige mensen hebben ook al wel wat dingen meegemaakt, zijn daar wat wantrouwig en gaan ook niet meteen het achterste van hun tong laten zien. Dus ik denk: geef het op z'n minst twee dates denk ik dan voordat ge echt uw conclusie maakt. En als ge conclusie maakt en het is negatief, please just say it. Echt, ik vind dat ghosten één van de lelijkste dingen is ter wereld. Ik ga niet zeggen dat ik het nooit zelf heb gedaan en ik voel me daar ook niet goed bij dat ik dat zelf heb gedaan. Ik heb daar ook wel uit geleerd. En op een gegeven moment zeiden een vriendin en ik van: "Weet ge, we gaan dat nu gewoon, we gaan dat nu gewoon zeggen, gewoon vriendelijk respectvol van: 'Kijk, het is geen match en it's fine.'" En dan kan die persoon verder, gij kunt verder. Ik vind dat dat de aantrekking naar een persoon toe alleen maar sterker maakt als ge mensen met respect behandelt. Dus dat is ook wel een tip dat ik geef.

Wim: Oké, merci. Julie, zijn er nog dingen die gij kwijt wilt voor de mensen die kijken of luisteren naar de Celsius Dating podcast?

Julie: Amai, goeie vraag. Ben ik nog dingen kwijt? Rond wat dan bijvoorbeeld? Moet ik eventjes nadenken.

Wim: Wilt ge nog iets vertellen over Dateable bijvoorbeeld of nog bepaalde tips of...

Julie: Ja, wat dat ik misschien wel zou willen vragen aan iedereen is als ge into someone zijt, geef die dan ook voldoende ruimte om into you te worden. Niet teveel pushen, want dat werkt alleen maar averechts. Dat heb ik wel een paar keer meegemaakt dat het dan heel vernauwend werd en dat, allez dat gaat echt enkel in uw nadeel spelen. Dus ik wil niet zeggen hard to get want hard to get is nog iets anders vind ik. Maar gewoon chill, op je gemak, en als ge eigenlijk overkomt, niet dat ge neutraal zijt, want neutraal is ook niet goed, maar dat ge wel een effort wilt doen om die persoon te leren kennen, maar niet dat uw leven ervan afhangt bij wijze van spreken, dan komt dat wel naar u. Snap ge wat dat ik wil zeggen?

Wim: Ik snap wat ge wilt zeggen ja, inderdaad. Dus dat ge een beetje de balans moet zoeken tussen interesse tonen maar voldoende ruimte laten aan de andere persoon.

Julie: Inderdaad. Dus ja, dat vind ik eigenlijk wel een goeie, een goeie tip.

Wim: Oké merci, de goeie tip om mee af te sluiten. Heel erg bedankt Julie dat ge er vandaag bij waart. Ik vond het een heel leuke babbel, ik hoop dat ge het zelf ook aangenaam vond.

Julie: Zeker en vast ja, aangename kennismaking sowieso en ik ben heel blij dat ik hier een beetje mijn ervaring mocht komen delen. Dus merci.